Wycieczki- Karkonosze
Obok Wodospadów Kamieńczyka oraz Szklarki, Śnieżne Kotły stanowią najbardziej znaną atrakcję zachodniej części polskich Karkonoszy. Śnieżne Kotły są najefektowniejszymi kotłami polodowcowymi w całych Karkonoszach. Urwiska Dużego Kotła osiągją ponad 200 metrów wysokości. Wraz z górującą nad nimi stacją przekaźnikową TV są obok piramidy Śnieżki najbardziej charakterystycznym elementem panoramy Karkonoszy.Podejście na Śnieżne Kotły jest strome i męczące, a szczególnie mozolny jest odcinek do schroniska pod Łabskim Szczytem. Po osiągnięciu Kukułczych Skał szlak wyłania się z lasu i wychodzi na otwarty teren dzięki czemu jego górny fragment jest niezwykle interesujący widokowo.
Żółty szlak prowadzący na Śnieżne Kotły rozpoczyna się w centrum Szklarskiej Poręby u zbiegu ulic Sikorskiego i Jedności Narodowej. Początkowo prowadzi w dół ulicą Jedności Narodowej skręcając następnie w ulicę 1 Maja. Po dalszych kilku minutach znaki zółte odbijają w lewo w ul. Kilińskiego. Szlak wznosi się chodnikiem wzdłuż jezdni mijając Dom Wczasowy Olimpijczyk, a następnie Muzeum Mineralogiczne usytuowane u zbiegu z ul. Uroczą, którą można dojść w kilka minut do dolnej stacji wyciągu krzesełkowego na Szrenicę. Przy Muzeum szlak opuszcza asfaltową jezdnię i wkracza do lasu.
Szlak wytyczony jest leśną drogą biegnącą początkowo równolegle do płynącego z lewej strony Złotego Potoku. Niedługo z prawej strony dochodzi trasa rowerowa, a szlak przekracza mostek nad Złotym Potokiem. Po kilku minutach trasa rowerowa odbija w lewo w kierunku Szrenickiego Potoku. Idąc nią można w przeciągu kilkunastu minut dojść do tzw. Czeskiej Ścieżki prowadzącej od Wodospadu Szklarki do Schroniska pod Łabskim Szczytem.
Żółty szlak w dalszym ciągu równomiernie wznosi się doprowadzając do niewielkiej polany, z której rozciąga się ładny widok na grzbiet główny Karkonoszy oraz na zabudowania schroniska pod Łabskim Szczytem. Wkrótce szlak opuszcza drogę i wkracza w leśny żleb. Następuje teraz kilkunastominutowy fragment podejścia nieco zniszczoną kamienną scieżką, na końcu której szlak ponownie dochodzi do drogi jezdnej. Kilkadziesiąt metrów powyżej początek zielonego szlaku do pośredniej stacji wyciągu na Szrenicę i dalej do Rozdroża pod Kamieńczykiem.Za rozstajem droga do schroniska pod Łabskim Szczytem wznosi się stromo przez kilkaset metrów, by wreszcie wydostać się z lasu i doprowadzić do wznoszących się tuż przy szlaku Kukułczych Skał. Przy skałach rozlokowanych jest kilka ławek. Od skał do schroniska pozostaje niespełna 10 minut łagodnego podejścia. Tuż przed schroniskiem z lewej strony dochodzi znakowana na niebiesko Czeska Ścieżka z Wodospadu Szklarki. Schronisko usytuowane jest na rozległej hali, z której roztacza ciekawy widok się na położone u stóp osiedla. Przy schronisku również węzeł szlaków. Znaki czarne prowadzą do Jagniątkowa, natomiast czerwone do Rozdroża pod Wielkim Szyszakiem.
Żółty szlak wznosi się poprzez halę ponad schroniskiem do skrzyżowania ze ścieżką nad reglami, która w lewo prowadzi do Rezerwatu Śnieżnych Kotłów, zaś w prawo do Mokrej Przełęczy i dalej na Halę Szrenicką. Następuje teraz nieco ponad półgodzinne podejście zboczem Łabskiego Szczytu. Szlak wznosi się równomiernie wygodną, kamienną ścieżką wśród rumowisk skalnych. Za plecami roztacza się ładny widok na rozłegy wierzchołek Szrenicy. W końcowym fragmencie szak doprowadza do spłaszczenia grzbietowego i łączy się z czerwonym szlakiem (Główny Szlak Sudecki), razem z którym dociera do budynku stacji przekaźnikowej TV. Obok budynku skałka zwana Czarcią Amboną. Szlak kieruje się tutaj nad krawędź Wielkiego Śnieżnego Kotła, ponad którym wznosi się kilka platform widokowych.Dwa Śnieżne Kotły (Mały i Wielki) są najbardziej znanymi i najefektowniejszymi kotłami polodowcowymi Karkonoszy. Dna kotłów leżą na wysokości 1170-1240m, a urwiste ściany osiągają do 200 metrów wysokości. Znad kotłów rozpościera się wspaniała panorama na Pogórze Karkonoskie i Kotlinę Jeleniogórską. Na wschodzie wznosi się olbrzymia, zasłana rumowiskami skalnymi kopuła szczytowa Wielkiego Szyszaka (1509m). Ponad kotłami przebiega czerwony szlak wiodący na wschód w kierunku Przełęczy Karkonoskiej, zaś na zachód w kierunku Szrenicy.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Szrenica jest rozległym szczytem dominującym nad Szklarską Porębą. W partiach szczytowych Szrenicy położonych jest kilka interesujących formacji skalnych takich jak Końskie Łby, Twarożnik oraz Trzy Świnki. Przy szlaku ze Szklarkiej Poręby na Szrenicę położony jest Wodospad Kamieńczyka, będący najwyższym wodospadem w Karkonoszach i stanowiący jedną z głównych atrakcji turystycznych okolic Szklarskiej Poręby.Szlak na Szrenicę w początkowym fragmencie jest łagodny jednak od Rozdroża pod Kamieńczykiem prowadzi stromo do góry i wznosi się mozolnie aż do szczytu Szrenicy. Na Hali Szrenickiej szlak wydostaje się ponad górną granicę lasu i wraz z nabieraniem wysokości oraz zbliżaniem się do szczytu Szrenicy rozpościerają się z niego coraz efektowniejsze i bogatsze widoki na Karkonosze, Góry Izerskie, Pogórze Karkonoskie oraz Kotlinę Jeleniogórską.
Ze Szklarskiej Poręby Górnej na Szrenicę prowadzi czerwony szlak będący fragmentem Głównego Szlaku Sudeckiego. Z centrum miasta szlak wiedzie ulicą Sikorskiego wzdłuż rzeki Kamiennej. Idąc trasą w kierunku przejścia granicznego w Jakuszycach mijamy po kilku minutach z lewej strony Krucze Skały, wykorzystywane dla celów wspinaczki skałkowej. Niedaleko za skałami do drogi dochodzi czarny szlak prowadzący dookoła Szklarskiej Poręby. Przekraczamy tutaj most na Kamiennej. Z prawej strony w odległości kilkudziesięciu metrów wznosi się nieczynna już Huta Szkła ''Julia''.
Za mostem czerwony szlak opuszcza jezdnię i prowadzi prosto leśną drogą razem ze znakami czarnymi. Po około 15 minutach dochodzimy do Rozdroża pod Kamieńczykiem. Zostawiamy tutaj czarny szlak, który odchodzi w lewo do dolnej stacji wyciągu na Szrenicę i który może być wykorzystany jako alternatywne dojście ze Szklarskiej Poręby do Rozdroża. Znaki czerwone wiodą dalej kamienistą drogą początkowo łagodnie pod górę, by wkrótce poderwać się wyraźnie i w przeciągu 10-15 minut dotrzeć do Wodospadu Kamieńczyka. Powyżej wodospadu znajduje się schronisko turystyczne ''Kamieńczyk''. Z widokowego występu roztacza się widok na wodospad opadający potrójną kaskadą o łącznej wysokości 27 metrów. Kamienne schody umożliwiają zejście do skalistego wąwozu położonego u stóp wodospadu (po drodze kasa). Sprzed schroniska roztacza się widok w kierunku Gór Izerskich z Wysokim Kamieniem.Ponad wodospadem Kamieńczyka zaczyna się monotonne około godzinne podejście brukowaną drogą na Halę Szrenicką. Pierwszy odcinek podejścia wiedzie lasem, który przerzedza się po około 30 minutach, a ponad wierzchołkami drzew ukazuje się budynek Schroniska na Hali Szrenickiej. Końcowy fragment podejścia przecina rozległą Halę Szrenicką i doprowadza do schroniska usytuowanego na wysokości 1195 metrów. Sprzed schroniska interesujący widok na masyw Gór Izerskich.
Od schroniska w kierunku Szrenicy prowadzi dosyć stromo wznosząca się droga jezdna. Tuż powyżej schroniska w lewo odbija zielony szlak w kierunku skał Końskie Łby i dalej do górnej stacji wyciągu na Szrenicę. Stanowi on ciekawszy wariant dojścia na szczyt Szrenicy oferując piękne widoki na położoną poniżej Szklarską Porębę. Od górnej stacji wyciągu na Szrenicę prowadzi czarny szlak doprowadzający na szczyt w około 10 minut. Wejście na Szrenicę szlakiem zielonym i następnie czarnym zajmuje łącznie około 20-25 minut. Idąc z Hali Szrenickiej szlakiem czerwonym dochodzimy po 15 minutach do rozstaju dróg. Szlak czerwony prowadzi do formacji skalnej Trzy Świnki, natomiast w lewo odchodzi znakowana na czarno droga prowadząca na szczyt Szrenicy, który osiagamy po niecałych 5 minutach.Na szczycie stoi duże schronisko turystyczne. Szrenica stanowi doskonały punkt widokowy zarówno na polskie jak i czeskie Karkonosze, a także Pogórze Karkonoskie, Kotlinę Jeleniogórską i Góry Izerskie. Kilkadziesiąt metrów poniżej szczytu znajduje się górna stacja dwuodcinkowego wyciągu krzesełkowego z Marysina. Zimą okolice Szrenicy stanowią doskonały teren narciarski, a na jej zboczach poprowadzone są nartostrady Puchatek, Lolobrygida, Śnieżynka, Bystra.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Biegnący głównym grzbietem Karkonoszy czerwony szlak wiedzie wzdłuż granicy polsko-czeskiej. Szlak prowadzi w otwartym terenie ponad górną granicą lasu, dzięki czemu jest niezwykle interesujący widokowo. Występujące na nim niewielkie różnice wzniesień w połączeniu z wyjątkowymi walorami widokowymi powodują, że jest to jeden z najpopularniejszych i najpiękniejszych szlaków w Karkonoszach.Wyruszając ze szczytu Szrenicy schodzimy czarnym szlakiem do drogi granicznej, którą biegnie czerwony szlak. Skręcamy w lewo i wkrótce dochodzimy do malowniczej formacji skalnej Trzy Świnki. Tuż za skałami skrzyżowanie z zielonym szlakiem wiodącym z Hali Szenickiej poprzez Końskie Łby. Przez kilkadziesiąt metrów szlaki prowadzą razem, po czym znaki zielone odbijają w kierunku Schroniska pod Łabskim Szczytem. Idąc za znakami czerwonymi mijamy po prawej stronie kolejną formację skalną zwaną Twarożnikiem i rozpoczynamy podejście na Łabski Szczyt. Po kilkunastu minutach dochodzi od strony czeskiej żółty szlak prowadzący od widocznych poniżej źródeł Łaby. Od skrzyżowania szlaków do Łabskiego Szczytu jeszcze niespełna 10 minut. Sam szczyt zwieńczony jest rumowiskiem skalnym i stanowi dobry punkt widokowy szczególnie na czeskie Karkonosze z Łabską Łąką, Kotelem i Krkonosem.
Za Łabskim Szczytem następuje krótkie zejście, po czym szlak wspina się nieznacznie w kierunku stacji przekaźnikowej TV nad Śnieżnymi Kotłami. Tuż przed budynkiem stacji z lewej strony dołącza żółty szlak ze Schroniska pod Łabskim Szczytem. Wydeptane ścieżki doprowadzają nad samą krawędź Wielkiego Kotła, przy której znajduje się kilka punktów widokowych z barierkami. W dole widać niewielkie Śnieżne Stawki oraz biegnącą dnem kotła ścieżkę nad reglami.
Czerwony szlak obchodzi Wielki Kocioł i zaczyna następnie trawersować zbocza Wielkiego Szyszaka. Ze szlaku piękne widoki na podnóże Karkonoszy. Wśród rumowisk wygodna kamienna ścieżka obniża się równomiernie i po obejściu kopuły szczytowej Wielkiego Szyszaka dociera do rozstaju z niebieskim szlakiem odbijającym w dół do drogi nad reglami. Nieco poniżej rozstaju szlak osiąga Przełęcz pod Śmielcem, a później podczas krótkiego podejścia zostawia po lewej szczyt Śmielca. Następuje teraz nieco stromsze zejście na Czarną Przełęcz, na której skrzyżowanie z niebieskim szlakiem do Jagniątkowa (Koralowa Ścieżka).Za Czarną Przełęczą ścieżka wspina się zakosami i po 10-15 minutach dochodzimy do formacji Czeskich Kamieni o wysokości około 10 metrów i długości kilkudziesięciu metrów. W kierunku południowym widok na położony w dole Spindlerovy Mlyn. Czerwony szlak prowadzi dalej bez większych zmian wysokości i po kolejnych 10 minutach dochodzi do Śląskich Kamieni, kolejnej malowniczej formacji skalnej. Ze Śląskich Kamieni roztacza się piękna panorama na Przełęcz Karkonoską z widocznym schroniskiem Odrodzenie i Spindlerovą Boudą. Ponad spłaszczonym Grzbietem Głównym wyłania się również piramida Śnieżki.
Ze Śląskich Kamieni szlak obniża się w kierunku Przełęczy Karkonoskiej. Ścieżka wije się pośród kosodrzewiny i doprowadza do rozstaju gdzie szlak czerwony odchodzi w lewo, pozostawiając czeski szlak prowadzący do schroniska Petrovka. Kosodrzewina szybko przerzedza się i przecinając górską łąkę szlak dochodzi do asfaltowej drogi biegnącej do położonej w pobliżu Petrovki. Następuje teraz strome zejście asfaltową drogą na przełęcz Dołek (1178m). Z przełęczy krótkie podejście doprowadza do skrzyżowania dróg. Jezdnia asfaltowa odbija w prawo, natomiast w lewo odchodzi stara droga celna, którą można dojść do ścieżki nad reglami i dalej do asfaltowej drogi do Przesieki. Od skrzyżowania szlak wznosi się na niewielkie spiętrzenie zwane Ptasim Kamieniem, po czym obniża się na Przełęcz Karkonoską (1198m).Przełęcz Karkonoska dzieli Grzbiet Główny na dwie części: zachodnią z Wielkim Szyszakiem (1509m) i wschodnią ze Śnieżką (1602m). Na przełęczy znajduje się rozległy parking oraz stoi czeskie schronisko Spindlerova Bouda. Po polskiej stronie usytuowana jest strażnica graniczna. Kilkadziesiąt metrów powyżej przełęczy wznosi się polskie schronisko Odrodzenie.
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
Kontynuacja czerwonego szlaku biegnącego głównym grzbietem Karkonoszy. Szlak piękny widokowo, tłumnie uczęszczany przez turystów (szczególnie w rejonie Śnieżki). Na długich odcinkach szlak niemalże nie zmienia swojej wysokości. Na szlaku występują jedynie dwa dłuższe podejścia. Pierwsze, kilkunastominutowe po wyruszeniu z Przełęczy Karkonoskiej i drugie z Przełęczy pod Śnieżką na szczyt Śnieżki, podczas którego trzeba pokonać nieco ponad 200 metrów różnicy wzniesień.Wyruszając z rozległego siodła Przełęczy Karkonoskiej idziemy asfaltową drogą wznoszącą się stromo w kierunku Małego Szyszaka. Po kilkudziesięciu metrach jezdnia odbija w lewo do górującego nad przełęczą schroniska Odrodzenie. Szlak czewony prowadzi dalej prosto, stromo pod górę razem ze znakami zielony, które niedługo skręcają w lewo w kierunku Pielgrzymów. Po około 15 minutach podejście łagodnieje obchodząc od północy wierzchołek Małego Szyszaka. Wkrótce docieramy do przełęczy rozdzielającej Mały Szyszak i Tępy Szczyt. Za przełęczą ścieżka delikatnie podrywa się i pozostawia po lewej stronie porośnięty kosodrzewiną wierzchołek Tępego Szczytu (1388m).
Po minięciu Tępego Szczytu kamienna dróżka przechodzi w długi trawers prowadzący północnymi zboczami Smogornii, utrzymując się cały czas kilkadziesiąt metrów poniżej grzbietu. Szlak biegnie wśród kosodrzewiny, ponad którą roztacza się rozległy widok na Pogórze Karkonoskie i Kotlinę Jeleniogórską. Po około 60 minutach docieramy do dwunastometrowej formacji skalnej zwanej Słonecznikiem, wznoszącej się na wysokości 1423 metrów. Przy skałce skrzyżowanie z żółtym szlakiem schodzącym w kierunku Pielgrzymów i dalej do Polany. Idąc w kierunku Śnieżki dochodzimy szybko do rozstaju ze szlakiem zielonym, który odbija w kierunku Polany. Po kilku minutach czerwony szlak doprowadza nad krawędź kotła Wielkiego Stawu. Z widokowego występu otwiera się piękna panorama na leżący klkaset metrów niżej największy staw w Karkonoszach mający ponad 8 ha powierzchni.
Na dalszym odcinku szlak wiedzie tzw. Srebrnym Upłazem. Przez kilka minut trzyma się blisko krawędzi kotła, by wkrótce schować się pośród kosodrzewiny i doprowadzić do kolejnego punktu widokowego wznoszącego się tym razem ponad kotłem Małego Stawu. Ze szlaku roztacza przepiękny widok na Mały Staw i stojące nad brzegiem schronisko Samotnia. Świetnie widać również Strzechę Akademicka, a na wschodzie króluje piramida Śnieżki wybijająca się ponad otaczające zrównania grzbietowe.
Szlak biegnie przez kilka minut wzdłuż krawędzi kotła mijając kolejne punkty widokowe. Wreszcie od niej odbija i wydostając się z kosodrzewiny doprowadza do rozległej Równi pod Śnieżką. Czerwony szlak przecina równię wydeptaną pośród traw szeroką ścieżką, która przy tzw. Spalonej Strażnicy łączy się z brukowaną drogą ze Strzechy Akademickiej. Drogą biegnie popularny, niebieski szlak z Karpacza przez Polanę na Śnieżkę. Razem ze znakami niebieskimi idziemy teraz przez olbrzymie zrównanie grzbietowe. Z każdym przebytym metrem coraz piękniej prezentuje się masyw Śnieżki.Po około 20 minutach od skrzyżowania docieramy do Przełęczy pod Śnieżką. Przełęcz leży w zwężeniu grzbietu głównego, który jest tutaj z obu stron podcięty głębokimi kotłami polodowcowymi. Na przełęczy stoi schronisko turystyczne Śląski Dom, przy którym znajduje się węzeł szlaków. W kierunku górnej stacji wyciągu krzesełkowego na Kopę prowadzi szlak czarny, natomiast do Kotła Łomniczki schodzi szlak czerwony. Z przełęczy na szczyt Śnieżki prowadzą dwie drogi. Znaki niebieskie prowadzą brukowaną tzw. Drogą Jubileuszową, okrążającą łagodnie północne zbocza (około 40 minut). Podczas podejścia ładne widoki na Kocioł Łomniczki i Czarny Grzbiet. Szlak czerwony wiedzie natomiast na szczyt stromymi zakosami, którymi wejście zajmuje około 25-20 minut. Po drodze punkty widokowe na Czeskie Karkonosze, Upską Jamę i Obri Dul.
Śnieżka, wznosząca się na wysokość 1602 metrów, jest najwyższem szczytem Karkonoszy, a jednocześnie całych Sudetów. Na szczycie znajduje się kaplica oraz słynne schronisko i obserwatorium meteorologiczne w kształcie ''latających talerzy''. Po stronie czeskiej górna stacja wyciągu krzesełkowego. Ze szczytu niezwykle rozległa panorama Karkonoszy, Kotliny Jeleniogórskiej, a przy dobrej pogodzie również Ślęży i Masywu Śnieżnika.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Wschodni odcinek ścieżki nad reglami. Znakowany na zielono szlak biegnie z siodła Przełęczy Karkonoskiej trawersując północne zbocza Grzbietu Głównego i kończy się u stóp grupy skalnej - Pielgrzymy.Z szerokiego siodła Przełęczy Karkonoskiej wyruszamy wraz ze znakami czerwonymi graniczną, asfaltową drogą w kierunku schroniska Odrodzenie. Wkrótce droga odbija w lewo do schroniska natomiast oba szlaki wznoszą się dalej wzdłuż granicy. Po kilku minutach zielony szlak skręca w lewo zostawiając znaki czerwone i wkracza na wąską, niepozorną ścieżkę. Po krótkim podejściu szlak z wolna obniża się i przechodzi w długi trawers wiodący północnymi zboczami Małego Szyszaka, Tępego Szczytu, a następnie Smogornii. Ścieżka wiedzie bez większych zmian wysokości trzymając się poziomu 1200 metrów n.p.m. Ze szlaku rozciąga się rozległa panorama na położoną u stóp Kotlinę Jeleniogórską, Stawy Podgórzyńskie oraz Zbiornik ''Sosnówka''.
W połowie drogi szlak odbija bardziej na północ i przekracza mostek nad Srebrnym Potokiem. Po krótkim podejściu ścieżka z powrotem zwraca się na wschód przecinając ''martwy las''. Szlak prowadzi tutaj często drewnianymi kładkami wznoszącymi się nad podmokłym podłożem. Kładki osiągają w wielu miejscach nawet kilkadziesiąt metrów długości. W kierunku północnym cały czas rozciąga się ciekawa panorama na Pogórze Karkonoskie oraz osiedla Jeleniej Góry.Po około 80 minutach dochodzimy do skrzyżowania z żółtym szlakiem biegnącym z Polany. Kończy się tutaj szlak zielony i dalej podchodzimy za znakami żółtymi, które po chwili doprowadzają do formacji skalnej - Pielgrzymy.
Pielgrzymy stanowią jedną z głównych atrakcji Karkonoszy. Na całą formację skalną składają się trzy grupy skalne, z których najwyższa osiąga 25 metrów wysokości. Ze skał ciekawy widok na otoczenie, w tym na wyłaniająca się ponad grzbietowymi zrównaniami Śnieżkę. Znaki żółte prowadzą dalej wśród kosodrzewiny monotonnie w górę do Słonecznika (nieco ponad 30 minut). Kierując się w dół żółtym szlakiem można natomiast dojść do Polany (niespełna 15 minut), gdzie znajduje się węzeł szlaków prowadzących z Karpacza w rejon Samotni, Strzechy Akademickiej i Śnieżki.
Niezwykle interesujący zachodni fragment ścieżki nad reglami. Szlak wiedzie przez rezerwat Śnieżnych Kotłów, Czarny Kocioł Jagniątkowski, Hutniczy Grzbiet do Przełęczy Karkonoskiej, której siodło dzieli masyw Karkonoszy na część wschodnią i zachodnią.Wyruszając sprzed schroniska kierujemy się za znakami żółtymi na południe, przecinając Halę pod Łabskim Szczytem. Po 5 minutach stromego podejścia skrzyżowanie z zielonym szlakiem z Mokrej Przełęczy. Żółty szlak wznosi się dalej w kierunku stacji przekaźnikowej TV nad Śnieżnymi Kotłami, natomiast ścieżka nad reglami skręca tutaj w lewo. Idąc dalej zielonym szlakiem przecinamy kocioł opadający spod Łabskiego Szczytu. Ze szlaku pięknie prezentuje się rozległa kopuła szczytowa Szrenicy z widocznym schroniskiem i wyciągiem krzesełkowym. Ponad osiedlami Szklarskiej Poręby wznosi się masyw Gór Izerskich, a w kierunku północno - wschodnim otwiera się widok na zalesione zbocza Karkonoszy oraz Pogórze Karkonoskie.
Kamienny chodnik trzyma się wysokości nieznacznie przekraczającej 1200 metrów wiodąc wsród kosodrzewiny i licznych głazów rozlokowanych wzdłuż ścieżki. Po niespełna godzinie szlak zwraca się bardziej na południe i wkrótce otwiera sie widok na Mały Śnieżny Kocioł. Na wprost nas wznoszą się skaliste ściany Małego Kotła, ponad którymi widać stację przekaźnikową TV. Ścieżka sprowadza na porośnięte kosodrzewiną dno kotła. Początkowo wiedzie w kierunku południowym, by następnie zatoczyć łuk i przewinąć się przez skalistą Grzędę oddzielającą oba Śnieżne Kotły. Szlak wkracza do Wielkiego Kotła i po krótkim zejściu dociera do dwóch niewielkich i płytkich Śnieżnych Stawków, ukrytych pośród głazowisk i kosodrzewiny. Z dna kotła piękny widok na skalne ściany opadające blisko 200 metrowym urwiskiem.
Zielony szlak wychodzi z Wielkiego Kotła trzymając się zboczy Wielkiego Szyszaka. Po opuszczeniu kotła następuje kilkunastominutowe zejście do Rozdroża pod Wielkim Szyszakiem, gdzie skrzyżowanie z niebieskim szlakiem z Michałowic na Przełęcz pod Śmielcem. Wąska ścieżka doprowadza wkrótce do martwego lasu, skąd otwiera się imponujący widok na Śnieżne Kotły, Szrenicę i Wielki Szyszak. Ze szlaku widać również skałki zwane Paciorkami. Po około 20 minutach od skrzyżowania dochodzimy do Rozdroża pod Śmielcem, przy którym przecinamy znakowaną na niebiesko Koralową Ścieżkę wiodącą z Jagniątkowa na Czarną Przełęcz.
Za rozdrożem następuje fragment bardzo stromego zejścia na dno Czarnego Kotła Jagniątkowskiego, które osiągamy po niespełna 10 minutach przy tzw. Jaworowej Łące. Na dnie kotła rozstaj z czarnym szlakiem, który schodzi w dół do Koralowej Ścieżki. Idąc dalej zielony szlak wznosi się stromo przez kilkaset metrów, by następnie schować się w lesie. W miejscach gdzie ścieżka wyłania się z lasu widok na Paciorki oraz Pogórze Karkonoskie. Następuje teraz ponad półgodzinny fragment, na którym szlak biegnie bez zmian wysokości mijając liczne wiatrołomy. Na długich odcinkach szlak wytyczony jest drewnianymi kładkami wznoszącymi się ponad podmokłym podłożem. Po godzinnym marszu od Czarnego Kotła las przerzedza się i dochodzimy do przecinki, którą biegnie droga z Jagniątkowa do schroniska Petrovka (czarny szlak).Za skrzyżowaniem szlak podrywa się do góry i po 10 minutach mija z lewej strony jedną ze skałek należących do grupy Bażynowych Skał. Wąska i podmokła ścieżka wije się przez kilkanaście minut pośród drzew, by wreszcie przejść w strome podejście, które doprowadza do utwardzonej starej Drogi Celnej. Skręcając tutaj w prawo można w przeciągu 3-4 minut dojść do czerwonego szlaku grzbietowego, skąd juz niedaleko do Przełęczy Karkonoskiej. Szlak zielony odbija natomiast w lewo i doprowadza do skrzyżowania Drogi Celnej z Drogą Sudecką. Ścieżka nad reglami łączy się tutaj ze szlakiem niebieskim z Przesieki i razem z nim asfaltową Drogą Sudecką wyprowadza na Przełęcz Karkonoską, którą osiągamy przy strażnicy.
Ponad rozległą Przełęczą Karkonoską wznosi się polskie schronisko Odrodzenie, natomiast na samej Przełęczy ze strony czeskiej duży parking samochodowy i schronisko Spindlerova Bouda. Wschodni odcinek ścieżki nad reglami prowadzi z Przełęczy Karkonoskiej do Pielgrzymów.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
Wodospad Szklarki należy do największych atrakcji turystycznych w Karkonoszach. Wyjątkowy urok, a także dogodne położenie sprawiają, że wodospad jest niezwykle tłumnie odwiedzany przez turystów.Z centrum Szklarskiej Poręby Górnej najkrótsze, a zarazem najciekawsze dojście do wodospadu stanowi zielony szlak biegnący wzdłuż potoku Kamienna. Szlak zaczyna się w samym centrum Szklarskiej Poręby u zbiegu ulic Sikorskiego i Jedności Narodowej. Szlak sprowadza w dół do ul. 1 Maja, którą prowadzi kilkadziesiąt metrów, by po przekroczeniu mostku nad Kamieńczykiem odbić w lewo. Wkrótce po lewej mijamy oczyszczalnię ścieków, zaś po prawej wznoszą się dwie formacje skalne Głazisko i Dziobata. Przez następnych kilkanaście minut szlak prowadzi wygodną ścieżką schowaną w lesie. Trasa wytyczona jest wzdłuż potoku Kamienna, trzymając się kilkanaście metrów ponad jego korytem. Równolegle do szlaku i potoku biegnie trasa samochodowa ze Szklarskiej Poręby do Jeleniej Góry. Wreszcie szlak doprowadza do miejsca, gdzie las się przerzedza, a ścieżka sprowadza stromo w dół do poziomu Kamiennej.
Tuż przed zejściem szlak przebiega ponad skalną grotą zwaną Czerwoną Jamą, która leży kilka metrów poniżej ścieżki. Jaskinię tworzy obszerna komora, która swą nazwę zawdzięcza kolorowi skał, z których jest zbudowana. Po obniżeniu się ścieżka doprowadza do ulicy Kołłątaja. Odbijając w prawo można dojść do czarnego szlaku wytyczonego dookoła Szklarskiej Poręby, który również prowadzi w kierunku wodospadu Szklarki. Idąc w lewo, po przekroczeniu mostu na Kamiennej można zwiedzić Muzeum Ziemi oraz Muzeum Energetyki.
Zielony szlak prowadzi dalej prosto i po krótkim podejściu sprowadza z powrotem nad Kamienną, trzymając się nieco powyżej koryta potoku. Wkrótce droga doprowadza do niezwykle charakterystycznej skałki zwanej Okapem, wznoszącej się na wysokość blisko 30 metrów. Kilkadziesiąt metrów dalej mijamy Ptaka - kolejną grupę skalną, a po dalszych kilku minutach ścieżka dociera do rozstaju szlaków, usytuowanego w miejscu gdzie potok Szklarka uchodzi do Kamiennej. Na drugim brzegu Kamiennej znajduje się niewielki parking często zapełniony autobusami. Na skrzyżowaniu stoi również kasa KPN.
Zielony szlak wiedzie dalej wzdłuż Kamiennej, zaś do wodospadu prowadzą odbijające w prawo szlaki niebieski oraz czarny. Podobnie jak cały przebyty odcinek zielonego szlaku ze Szklarskiej Poręby również i ten fragment trasy ma charakter wybitnie spacerowy. Droga wiedzie skalistym wąwozem z lewej strony potoku, by tuż przed samym wodospadem przewinąć się na jego druga stronę. Po przejściu mostku zza drzew wyłania się malowniczy wodospad Szklarki.Wodospad Szklarki opada z 13 metrowego progu zwężającego się ku dołowi. Pełen urok wodospad pokazuje po opadach deszczu, gdy woda opada z progu jego całą szerokością. W okresach suszy woda spływa kilkoma niewielkimi strużkami. Na wprost wodospadu znajdują się duże głazy wyrzucone przez potok, na których turyści pozują do pamiątkowych zdjęć. Nad wodospadem stoi niewielkie schronisko turystyczne Kochanówka.
 |
 |
 |
 |
 |
Śnieżka, wznosząca się na wysokość 1602 metrów, jest najwyższym szczytem Karkonoszy i jednocześnie całych Sudetów. Od 1993 tj. chwili podziału Czechosłowacji, Śnieżka jest także najwyższym wzniesieniem w Czechach. Wierzchołek Śnieżki układający się w charakterystyczną piramidę zdecydowanie wybija się w panoramie Karkonoszy i góruje nad Kotliną Jeleniogórską. Bardzo znanym elementem związanym ze szczytem jest polska restauracja i obserwatorium meteorologiczne w kształcie ''latających spodków''. Ze strony czeskiej na szczyt Śnieżki poprowadzony jest wyciąg krzesełkowy.Z Karpacza na Śnieżkę wytyczonych jest kilka szlaków. Najbardziej interesujące jest podejście szlakiem niebieskim z Karpacza Górnego, które wiedzie przez Polanę, Kocioł Małego Stawu, schroniska ''Samotnia'' i ''Strzecha Akademicka''. Bardzo ciekawy jest również czerwony szlak przez Kocioł Łomniczki. Jeszcze innym wariantem jest wejście na Śnieżkę przez Sowią Dolinę i dalej Czarnym Grzbietem. Najkrótsze podejście prowadzi natomiast ''Śląską Drogą'' przez Biały Jar i Kopę. Szczególnie na odcinku do Białego Jaru podejście jest strome i monotonne, a widoki są ograniczone. Powyżej Białego Jaru, a przede wszystkim po osiągnięciu Równi pod Śnieżką podejście zdecydowanie łagodnieje, a ze szlaku rozciąga się ładna panorama Śnieżki.
Czarny szlak na Śnieżkę zaczyna się przy hotelu Biały Jar, gdzie zlokalizowany jest także przystanek PKS. Szlak wznosi się leśną drogą w kierunku dolnej stacji wyciągu krzesełkowego na Kopę. Wraz ze znakami czarnymi biegnie żółty szlak do schroniska ''Strzecha Akademicka'', zielony na Polanę oraz czerwony na Przełęcz pod Śnieżką przez Kocioł Łomniczki. Po około 10 minutach w prawo odbijają szlaki zielony i żółty. Znaki czarne i czerwone prowadzą jeszcze przez chwilę leśną ścieżką, by szybko osiągnąć plac przy dolnej stacji wyciągu na Kopę. Czerwony szlak skręca tutaj w lewo, natomiast znaki czarne mijają kasę Karkonoskiego Parku Narodowego i wznoszą się dalej leśną drogą biegnącą wzdłuż Złotego Potoku, płynącego kilkadziesiąt metrów poniżej.
Następuje teraz dłuższy fragment męczącego i monotonnego podejścia. W pierwszej części szlak pozbawiony jest widoków. Z upływem czasu i przedostawania się ponad granicę lasu wyłaniają się stoki Złotówki, skały Pielgrzymy, a w kierunku północnym porozrzucane zabudowania Karpacza. Najbardziej stromy i męczący fragment szlaku następuje przed osiągnięciem Białego Jaru, poniżej którego Śląska Droga doprowadza do rozstaju z żółtym szlakiem. Szlak ten odbija w prawo, przecinając Biały Jar i w kilka minut osiąga schronisko ''Strzecha Akademicka''. Warto tutaj zejść do Złotego Potoku, skąd otwiera się widok na położoną powyżej charakterystyczną niszę Białego Jaru, wcinającą się w zbocza Równi pod Śnieżką. 20 marca 1968 roku Białym Jarem zeszłą wielka lawina, która pochłonęła życie 19 osób.Powyżej rozstaju czarny szlak zwraca się na wschód, a podejście nieco łagodnieje. Wraz z nabieraniem wysokości otwiera się panorama na kotły Małego i Wielkiego Stawu, stoki Złotówki , Polanę, Pielgrzymy oraz Słonecznik. Po niespełna 30 minutach od Białego Jaru szlak osiąga górną stację wyciągu na Kopę, gdzie zlokalizowany jest także niewielki bufet turystyczny. Sprzed bufetu rozległy widok na Kotlinę Jeleniogórską, Pogórze Karkonoskie, położony poniżej Karpacz , a także piramidę Śnieżki z dobrze widocznymi ''latającymi talerzami''.
Za górną stacją wyciągu szlak prowadzi wygodna drogą biegnącą wśród kosodrzewiny. Droga bardzo łagodnie wznosi się ku Przełęczy pod Śnieżką obchodząc łukiem Jar Łomniczki. Do przełęczy dochodzimy po około 15 minutach. Przełęcz leży w zwężeniu grzbietu głównego, który jest tutaj z obu stron podcięty głębokimi kotłami polodowcowymi. Na przełęczy stoi schronisko turystyczne Śląski Dom, przy którym znajduje się węzeł szlaków. Znaki czarne łączą się tutaj z czerwonym szlakiem z Przełęczy Karkonoskiej oraz z niezwykle popularnym, niebieskim szlakiem z Karpacza Górnego. Na przełęczy ma swój początek także czerwony szlak schodzący do Kotła Łomniczki.Z przełęczy na szczyt Śnieżki prowadzą dwie drogi. Znaki niebieskie prowadzą brukowaną tzw. Drogą Jubileuszową, okrążającą łagodnie północne zbocza (około 40 minut). Podczas podejścia ładne widoki na Kocioł Łomniczki oraz Czarny Grzbiet. Szlaki czerwony wiedzie natomiast na szczyt stromymi zakosami, którymi wejście zajmuje około 25-20 minut. Po drodze punkty widokowe na Czeskie Karkonosze, Upską Jamę i Obri Dul.
Na szczycie Śnieżki znajduje się kaplica oraz słynne obserwatorium meteorologiczne w kształcie ''latających talerzy''. W budynku obserwatorium znajduje się dodatkowo bufet turystyczny. Po stronie czeskiej górna stacja wyciągu krzesełkowego. Ze szczytu roztacza się niezwykle rozległa panorama Karkonoszy, Kotliny Jeleniogórskiej, a przy dobrej pogodzie również Ślęży i Masywu Śnieżnika.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Górska hala położona na wysokości 1130-1300m. Okolice Hali Szrenickiej stanowią doskonały teren narciarski (nartostrady, wyciągi orczykowe). Na wysokości 1195m znajduje się jedno z bardziej znanych karkonoskich schronisk turystycznych. Przez halę przebiega Główny Szlak Sudecki, który sprowadza w dół w około 40 minut do Wodospadu Kamieńczyka i dalej do Szklarskiej Poręby Górnej, zaś w górę biegnie na szczyt Szrenicy (15 minut). Z Hali Szrenickiej roztacza się bardzo ładna panorama na Góry Izerskie obejmująca Wysoki Kamień, Stóg Izerski oraz Smrek. Nieznacznie powyżej hali, przy zielonym szlaku, położona jest formacja skalna Końskich Łbów, w pobliżu których usytuowana jest górna stacja wyciągu krzesełkowego ze Szklarkiej Poręby.
Formacja skalna położona na północnym zboczu Szrenicy, w pobliżu górnej stacji wyciagu krzesełkowego ze Szklarskiej Poręby. Nieopodal skałek przebiega zielony szlak łączący Halę Szrenicką i Mokrą Przełęcz. Do wznoszącego się kilkadziesiąt metrów powyżej schroniska na Szrenicy prowadzi czarny szlak. Końskie Łby stanowią bardzo charakterystyczny element w panoramie Szrenicy.
Dwa (Mały i Wielki) najbardziej znane i najefektowniejsze kotły polodowcowe w Karkonoszach. Dna kotłów leżą na wysokości 1170-1240m, a urwiste ściany osiągają miejscami ponad 200 metrów wysokości. Kotły rozdzielone są skalistą Grzędą. Na dnie kotłów znajdują się niewielkie Śnieżne Stawki. Na wysokości 1490m stoi charakterystyczna stacja przekaźnikowa, przy której znajduje się niewielka formacja skalna zwana Czarcią Amboną. Nad kotłami przebiega Główny Szlak Sudecki, zaś dnem kotłów biegnie Ścieżka nad Reglami. Znad Kotłów rozciąga się piękna panorama na Pogórze Karkonoskie i Kotlinę Jeleniogórską.
Malownicza grupa skalna wznosząca się na zboczach Szrenicy. Dojście ze szczytu Szrenicy zajmuje niespełna 10 minut. Granitowe skałki mają kilka metrów wysokości i usytuowane są po obu stronach drogi, którą biegnie Główny Szlak Sudecki.
Najwyższy wodospad polskich Karkonoszy. Wodospad opada z progu 27 metrową, potrójną kaskadą. Potok tworzy tutaj niezwykle efektowny wąwóz o długości 100 metrów, zwężający się miejscami do 3 metrów szerokości i otoczony skalnymi ścianami osiągającymi 25 metrów wysokości. Do wodospadu doprowadza czerwony szlak ze Szklarskiej Poręby Górnej, który prowadzi dalej w kierunku Hali Szrenickiej. Przy szlaku, tuż nad wodospadem, stoi schronisko turystyczne Kamieńczyk.
Wodospad Szklarki jest jedną z głównych wizytówek tyrystycznych Karkonoszy. Wodospad opada z 13 metrowego progu zwężającego się charakterystycznie ku dołowi. Pełen urok wodospad pokazuje po opadach deszczu, gdy woda opada z progu jego całą szerokością. W okresach suszy woda spływa kilkoma niewielkimi strużkami. Nad wodospadem stoi niewielkie schronisko turystyczne Kochanówka. Na popularność wodospadu duży wpływ ma jego usytuowanie tuż przy trasie z Jeleniej Góry do Szklarskiej Poręby. Dojście od parkingu zajmuje niespełna 5 minut.
źródło http://www.e-gory.com/